AGS – de nieuwe manier om je score te noteren
Zowel Stableford als AGS zorgen ervoor dat een extreem slechte hole je score niet volledig verpest. Stableford werkt met punten: vanaf een netto double bogey kan je geen Stablefordpunten meer halen en krijg je 0 punten.
Zowel Stableford als AGS zorgen ervoor dat een extreem slechte hole je score niet volledig verpest. Stableford werkt met punten: vanaf een netto double bogey kan je geen Stablefordpunten meer halen en krijg je 0 punten.
Bij AGS telt het aantal slagen. Dit geeft een realistischer beeld van je spelniveau en is beter geschikt voor een correcte handicapberekening. Eenzelfde resultaat als hierboven wordt bij AGS begrensd tot een netto double bogey. In beide gevallen raap je je bal best op om een vlot spelverloop te behouden.
Het grote verschil zit dus in de manier van tellen en noteren: Stableford werkt met punten, terwijl AGS vertrekt van slagen.
Vanaf nu vragen we je om je scorekaart in te vullen op basis van AGS. Je noteert geen streep meer op je kaart bij een slechte hole, maar de maximale AGS-score.
Om dit te vergemakkelijken vermelden de nieuwe scorekaarten zowel het aantal extra handicapslagen per hole als de maximale AGS-score die je daar kan maken.
Voorbeeld:
- Urs heeft handicap 19.2
- Urs speelt van “Geel” (tee 55, lengte parcours ± 5500m), zijn “Playing handicap” is daarom 18
- Had Urs nu van “Blauw” gespeeld (tee 51, lengte parcours ± 5100m – dus korter, dan had hij Phcp 16 gekregen. (Dit enkel als de wedstrijd “Free Choice of Tees by Players” toegelaten is)
- Merk op: de scorekaart geeft nu zowel aantal extra slagen aan met * zoals Stablefort maar bijkomend ook max.AGS.
Hole1:
- Hole 1 is een Par 4 maar Urs heeft daar een extra slag (*)
- Urs speelt een 5 – hij noteert daar 5
- Had Urs Stableford gespeeld, noteert hij zowel een 5 en moet hij zijn score bijkomend omrekenen naar 2 Stableford punten – met andere woorden: bij AGS valt de omrekening weg en is dus eenvoudiger geworden.
Hole2:
- Hole 2 is een Par 3. Ook daar heeft Urs een extra slag (*)
- Urs speelt eerst in het water (1e slag).
- Dan dropt hij met strafslag
- Vervolgens nog enkele slagen en strafslagen – kortom een fiasco
- Uiteindelijk heeft hij 8 slagen – zijn score wordt verlaagd naar 6 (6 is zijn maxAGS op hole 2)
- Op deze hole is dus de Par een 3 + 1 slag = 4. Vervolgens nog 2 slagen - voor hem netto bogey = 6
- Urs raapt zijn bal op en noteert een 6
- Had Urs Stableford gespeeld, noteert hij 0 of streep. Op i-Golf wordt deze score automatisch omgezet naar 6 – zelfs als hij in werkelijkheid een 10 had gespeeld.
- Deze slechte score wort dus “afgetopt / begrensd”
- Urs had voor het speeltempo zijn bal al bij 6 slagen opgeraapt
Hole3:
- Hole 3 is een Par 4 met strokeindex (S.I. 2) – dus op één na de moeilijkste hole
- Urs speelt een 6 (Voor hem een “net bogey”) – hij noteert een 6
- In Stableford had hij omgerekend 1 punt gekregen
Ten slotte nog dit:
- Urs speelt met zijn zoon Miro.
- Miro heeft WHS 12.5. Hij speelt van “wit” (tee 60 ± 6000m). Miro krijgt daarom Playing handicap 15
- Miro heeft na 18 holes 85 slagen en Urs heeft na 18 holes 91 slagen
- Met AGS score kan je direct zien dat het speelniveau van Miro beter is als dat van Urs.
- Goede holes blijven gewoon tellen
- Slechte holes worden afgetopt
- Zo blijft je handicap eerlijk en stabiel
Waarom voert het WHS een ags score in?
Dit is eigenlijk de kern van waarom het systeem bestaat.
👉 AGS meet je echte slagen → Stableford vertaalt naar punten
En voor een handicap heeft WHS echte prestaties nodig, geen punten.
Probleem: Stableford “verbergt” wat je echt gespeeld hebt.
Het WHS berekent je handicap via:
- Score differentials, rekening houdend met baanmoeilijkheid (course rating & slope)
- Daarvoor heb je exacte scores per hole nodig. Niet enkel punten.
Details kan verder vinden onder volgende links:
